Fréttir Norðursiglingar

Segir Þórunn Guðmundsdóttir gjarnan, sem má með nokkrum sanni segja að sé konan bak við tjöldin hjá Norðursiglingu !

Þórunn verður níræð nú á vordögum og er til heimils á Dvalarheimilinu Hvammi á Húsavík, þar sem við tókum hús á henni nú um miðjan janúar. Tengsl Þórunnar við fyrirtækið eru mikil, þar sem hún er móðir, amma og tengdamóðir nokkura lykilstarfsmanna, er móðir Sigríðar Einarsdóttur allsherjar reddara á skrifstofu og víðar sem er eiginkona Harðar Sigurbjarnarsonar framkvæmdastjóra, og amma nöfnu sinnar Þórunnar Harðardóttur, en nóg um ættfræði.

Þórunn fluttist á dvalarheimilið Hvamm snemma árs 2004, þá ekkja síðan 1998, eftir að hafa alið manninn á Siglufirði síðan 1943, en ræturnar liggja vestur í Önundarfirði, svo hér kemur Vestfírsk seigla við sögu. Þórunn hefur alla tíð verið mikil hannyrða kona, og fylgdist einnig grannt með hvað afkomendur hennar austur á Húsavík voru að gera og vildi gjarnan taka þátt, svo að strax í upphafi þegar verið var að gera fyrsta bátinn upp þ.e Knörrinn þá var það hún sem saumaði utan um sessur og annað slíkt sem þurfti að hressa uppá. Eftir að starfsemin byrjaði þá fóru að berast ullarvettlingar og húfur frá henni, til að ylja farþegum. Í hvert skipti sem nýr bátur bættist við flotann þá kom alltaf þessi spurning um hvort hún gæti nú ekki gert eitthvað gagn, og að sjálfsögðu var og er það alltaf vel þegið, og enn, þrátt fyrir háan aldur vinnur hún nokkra klukkutíma á dag við að prjóna og sauma, því þannig hefur það alltaf verið, alveg frá því hún fór fyrst að vinna í síld 1943 og áður, að vinnan gengur alltaf fyrir.

Þegar við tókum hús á Þórunni seinni part dags þ.e eftir vinnu! Þá hafði hún ný lokið við að sauma út í dúka sem notaðir eru um borð í bátunum til að breiða undir snúða, sem eru bornir fram í körfum, og farþegar gæða sér á, ásamt heitu Kakói. Á Hvammi er sérstök handavinnudeild, þar sem þær Kolbrún og Pálína ráða ríkjum og hafa þær aðstoðað þórunni af mikilli alúð og Þórunn og allir aðrir hjá fyrirtækinu senda þeim bestu þakkir fyrir, að sögn Þórunnar drógu þær t.d upp fallegar myndir, tengdar sjónum, á dúkana sem hún síðan saumaði útí. Þess ber að geta að farþegar um borð í bátunum spyrja gjarnan um hvar við fáum þessa hlýju og góðu ullarvettlinga, og þegar þeir heyra sannleikann um upprunann þá biðja þeir oft fyrir kveðju til gömlu konunnar, og þeim er alltaf komið til skila og þá brosir hún þakklát og prjónarnir taka flugið.

Við látum fylgja hér nokkrar myndir sem við tókum inn í hlýlega herberginu hennar, þar sem Vettlingar og Dúkar liggja í stöflum, sjálf sat hún í horninu sínu og prjónaði.

HÞ

Þórunn í horninu sínu

sýnishorn af vettlinga framleiðslunni

Vettlingar og Dúkar

Hvalir og Krossfiskar

selir og Fiskar

Og það er ekki slegið slöku við.